Leczenie kanałowe

Leczenie kanałowe

Leczenie kanałowe zęba stosuje się wtedy, gdy dochodzi do nieodwracalnego zapalenia miazgi. Wizytę u stomatologa poprzedza najczęściej uczucie silnego bólu zęba, który pojawia się na skutek rozwoju zakażenia. Leczenie kanałowe polega na usunięciu chorobowo zmienionej miazgi z komory i kanałów zęba, zdezynfekowaniu ich i wypełnieniu odpowiednim materiałem. Całe leczenie powinno odbywać się pod kontrolą radiologiczną.

Wskazania

Do leczenia kanałowego kwalifikuje się ząb, z którym bodźce termiczne wywołują długotrwałą reakcję bólową. Dodatkowo, ból zęba powinien nasilać się wieczorem i w nocy oraz przy dotyku i opłukiwaniu. Może pojawić się również obrzęk okolicznych tkanek. Jeżeli ząb obumarł i rozwinęła się przewlekła zmiana okołowierzchołkowa – często nie występują objawy bólowe zęba, a diagnozuje się go na podstawie zdjęcia RTG i badaniem żywotności miazgi.

Przebieg

W zależności od rozpoznania lekarz wybiera odpowiednią metodę leczenia kanałowego. Podzielone jest ono na kilka etapów. Leczenie kanałowe rozpoczyna się od prześwietlenia zęba, które jest wymagane, aby określić długość oraz kształt zęba. Zdjęcie rentgenowskie (RTG) pozwala także na rozpoznanie infekcji oraz tego, gdzie się ona rozprzestrzeniła. Dodatkowo RTG pomaga specjaliści w wyborze znieczulenia. Następnie stosuje się znieczulenie miejscowe. Dentysta zakłada suchy opatrunek mający wchłaniać ślinę w czasie zabiegu.

Kolejny krok leczenia kanałowego to borowanie oraz odpowiednie usunięcie miazgi. Stomatolog najpierw rozwierca ząb, by mieć otwartą drogę do kanału, w którym umiejscowiona jest zakażona tkanka. Dalej za pomocą specjalistycznych narzędzi usuwa miazgę i oczyszcza wnętrze zęba z jej pozostałości oraz bakterii. Znacznie rzadziej stosowana jest dewitalizacja, która polega na otworzeniu komory zęba, dlatego też przez kolejne dni pacjent może odczuwać silne boleści.

Kolejno rozpoczyna się wypełnienie kanału. Po usunięciu i oczyszczeniu zęba należy go dokładnie zapełnić specjalistycznym materiałem, zapobiegającym dalszym infekcjom. Po wykonaniu wszystkich działań związanych z leczeniem kanałowym dentysta zakłada plombę kosmetyczną. Na końcu lekarz kontroluje, czy kanały zostały wypełnione na odpowiednią długość.

Ryzyka

Leczenie kanałowe traktuje się zawsze jako leczenie warunkowe i nie ma pewności, czy powiedzie się ono odpowiednio. Ze względu jednak na fakt, iż jest to często jedyna metoda uchronienia zęba przed usunięciem, warto podjąć ryzyko. Powikłania mogą wystąpić zarówno podczas leczenia, jak i w odpowiednim czasie po jego przeprowadzeniu. Zalicza się do nich najczęściej:

  • brak możliwości opracowania kanału w całości ze względu na zmniejszenie jego światła wskutek zwapnienia,
  • przedziurawienia ściany kanału,
  • złamanie narzędzia w kanale podczas jego opracowywania lub wypełniania,
  • ukruszenie korony zęba,
  • wystąpienie dolegliwości bólowych, obrzęku lub ropnia.

Efekty

Skutecznie wyleczony ząb pozostaje w jamie ustnej bardzo długo i nie daje żadnych niepożądanych objawów. Efekt leczenia w postaci cofających się zmian pod zębem widać już po pół roku od zakończenia leczenia na zdjęciu rentgenowskim. Nieprawidłowe leczenie endodontyczne może prowadzić do zapalenia tkanek okołowierzchołkowych, co może skończyć się koniecznością ekstrakcji zęba. Warunkiem powodzenia leczenia kanałowego jest zachowanie sterylności w trakcie opracowania kanałów.